3 «Συγκρότημα Τράπεζας Κύπρου – Οικονομικές Καταστάσεις για το έτος που έληξε στις 31 Δεκεμβρίου 2005»

……………

http://disdaimona.blogspot.com/2012/05/18.html

Το κράτος ανάδοχος της έκδοσης κεφαλαίου ύψους 1.8 δις στη Λαϊκή

17 Μαίου 2012, ώρα 15:00

Την ολοκλήρωση των διαβουλεύσεων με το Υπουργείο Οικονομικών και την Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου σε σχέση με το σχέδιο κεφαλαιακής ενίσχυσης της Τράπεζας, στη βάση των προνοιών της νομοθεσίας περί στήριξης του χρηματοπιστωτικού συστήματος ανακοίνωσε σήμερα η Λαϊκή Τράπεζα.

Με ανακοίνωσή της στο Χρηματιστήριο, η Λαϊκή αναφέρει ότι σύμφωνα με τη σχετική νομοθεσία, που εγκρίθηκε σήμερα από το Υπουργικό Συμβούλιο, ”η Κυπριακή Δημοκρατία θα λειτουργήσει ως ανάδοχος της έκδοσης κεφαλαίου της Τράπεζας ύψους 1.800.000.000 ευρώ μέσω δικαιωμάτων προτίμησης”.

”Το Διοικητικό Συμβούλιο της Τράπεζας, το οποίο ενέκρινε τους όρους αύξησης του μετοχικού κεφαλαίου εκφράζει την ικανοποίηση του για τη σημερινή απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου, η οποία διευκολύνει την υλοποίηση του σχεδίου ανακεφαλαιοποίησης της Τράπεζας”, αναφέρεται στην ανακοίνωση.

Ο Πρόεδρος του ΔΣ της Λαϊκής Μιχάλης Σαρρής και ο Διευθύνων Σύμβουλος του Ομίλου Χρίστος Στυλιανίδης δήλωσαν χαιρέτισαν την απόφαση αναδοχής της έκδοσης από την Κυπριακή Δημοκρατία, ”εξέλιξη η οποία θα λειτουργήσει θετικά στις προσπάθειες που καταβάλλουμε για ανακεφαλαιοποίηση της Τράπεζας μέσα από ιδιωτικά κεφάλαια”, όπως αναφέρουν.
Σημειώνουν ακόμη ότι ”οι προσπάθειες για υλοποίηση και των υπολοίπων πυλώνων του πλάνου κεφαλαιακής ενίσχυσης βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη, ώστε να υπάρξει πλήρη συμμόρφωση με τις απαιτήσεις των εποπτικών αρχών μέχρι το τέλος Ιουνίου 2012”.

Στην ανακοίνωση αναφέρεται, τέλος, ότι οι όροι της έκδοσης θα περιληφθούν στο Ενημερωτικό Δελτίο που θα κατατεθεί για έγκριση στην Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς και αναμένεται να κυκλοφορήσει εντός της ερχόμενης εβδομάδας.

πηγή: nomisma

Στην Ολλανδία, η κεντροδεξιά κυβέρνηση μειοψηφίας φαίνεται να οδεύει προς τη παραίτηση μετά από την άρνηση του ακροδεξιού Βίλτερς να στηρίξει τον προϋπολογισμό των περικοπών που εισηγείται η κυβέρνηση.

Ανάλογα, φαίνονται να συμβαίνουν και στην άλλη πλευρά της Ευρώπης, στην Τσεχία. Η κεντροδεξιά κυβέρνηση βρίσκεται, επίσης, σε κρίση αφού είναι αμφίβολο αν έχει, η αν θα έχει στο άμεσο μέλλον, την πλειοψηφία στην βουλή. Η κυβέρνηση είχε εκλεγεί το 2010 σε ένα εκλογικό πλαίσιο που φάνηκε να κατευθύνει την λαϊκή δυσφορία σε δυο νέα κεντροδεξιά κόμμα. Σήμερα, το ένα από αυτά [Public Affairs] το οποίο διαφημιζόταν σαν το “κόμμα ενάντια στην διαφθορά”, έχει διασπαστεί μετά από ένα σκάνδαλο διαφθοράς, ενώ γενικά η κυβέρνηση φαίνεται να βρίσκεται σε κρίση νομιμότητας. Ταυτόχρονα, οι συντεχνίες κατέβηκαν δυναμικά στους δρόμους, απαιτώντας την παραίτηση της κυβέρνησης και την απόσυρση των προτάσεων της για περισσότερες περικοπές. Στη Τσεχία, οι κινητοποιήσεις έχουν, ήδη, μια προϊστορία, όποτε οι νέες κινητοποιήσεις φαίνεται να απλώνονται και να εκφράζουν ένα κλίμα στην χώρα. Ακόμα και στο euronews, η αναφορά ήταν ότι ήταν η μεγαλύτερη κινητοποίηση από το 1989. Τα δυο κόμματα της αριστερής αντιπολίτευσης [σοσιαλδημοκρατικό και κομμουνιστικό] αναμένεται να κερδίσουν την απόλυτη πλειοψηφία αν γίνουν εκλογές.

Οι κινητοποιήσεις στην Πράγα

http://www.euronews.com/2012/04/22/thousands-join-anti-austerity-protest-in-prague/

Μαζικές διαδηλώσεις έγιναν και στην Σλοβενία ενάντια στις εισηγήσεις της κυβέρνησης για περικοπές.

Στην Γαλλία, ο Σαρκοζί έχασε και στον πρώτο γύρο τελικά. Αλλά οι παρατηρητές σημείωσαν την άνοδο των «άκρων». Από την πλευρά της αριστεράς, το 11% του Melanchon [του"Αριστερού Μετώπου"] θεωρείται επιτυχία, αν και είναι χαμηλότερο από τα ποσοστά που έδιναν οι δημοσκοπήσεις με βάση την απήχηση που φάνηκε να έχει στην προεκλογική εκστρατεία. Τρεις άλλοι υποψήφιοι της άκρας αριστεράς και των οικολόγων συγκέντρωσαν 4%. Την έκπληξη, σε σχέση με τις δημοσκοπήσεις, την έκανε, ωστόσο, η Λε Πεν, η οποία κατάφερε να τελειώσει τρίτη με ένα ποσοστό του 18%. Η εκστρατεία της εστιάστηκε περισσότερο στην κριτική της Ευρώπης αλλά και του χρηματιστικού κεφαλαίου, αντί στην μετανάστευση αποκλειστικά. Και αποτελεί, ίσως, και μια πρώτη εμφάνιση της γαλλικής δυσφορίας για τον υποτελή «εθνικό» ρόλο, στο οποίο φαίνεται να έχει καταλήξει η Γαλλία του Σαρκοζί σε σχέση με την Γερμανία.

 ……………………..

Όταν ο Ορφανίδης το παίζει αστυνομικός ηθικής: ανησυχεί για τις τράπεζες φυσικά, αλλά και για τις συνέπειες των λαθών του

Πριν δύο εβδομάδες, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο εξέδωσε μια ενδιαφέρουσα ανακοίνωση: καλούσε τα κράτη να προβληματιστούν γύρω από τρόπους βοήθειας των «νοικοκυριών», τα οποία είναι καταχρεωμένα στις τράπεζες. Η ανακοίνωση του ΔΝΤ ήταν μάλλον αποτέλεσμα των αυξανόμενων πιέσεων [και στην Δύση αλλά και αλλού] να κάνουν κάτι τα κράτη και για τους πολίτες, αντί μόνο για τις τράπεζες – το ξελάσπωμα των οποίων από τα δικά τους «τοξικά» και άλλα δάνεια οδήγησε την παγκόσμια οικονομία στην σημερινή κατάσταση με τα υπερχρέη των κρατών. Από την άλλη τα χρέη των «νοικοκυριών» αποτελούν μια εν δυνάμει ωρολογιακή βόμβα, ιδιαίτερα στο κλίμα λιτότητας που επιβάλουν οι τράπεζες, μέσα από το κύκλωμα των οίκων αξιολόγησης και των πολιτικών που ελέγχουν. Αν τα νοικοκυριά δεν έχουν εισοδήματα, προφανώς δεν θα πληρώνουν και προφανώς θα έχουμε ένα νέο κύκλο «χαμένων» και ενδεχομένως, «τοξικών» δανείων. Ήδη, άλλωστε, οι κυπριακές τράπεζες βρίσκονται αντιμέτωπες με ιδιαίτερο πρόβλημα, λόγω ακριβώς του γεγονότος ότι τα δάνεια στην Ελλάδα δεν φαίνεται να μπορούν να αποπληρωθούν. Ο Χ. Σταυράκης είχε, ήδη, προειδοποιήσει για το πρόβλημα, αλλά και είχε περιγράψει τον τρόπο που λειτουργεί η «λογική» του κεφαλαίου για να αναπαράγει τα πρόβλημα:

«..ένιωθα ότι στην Κύπρο υπήρχε τεραστία πιστωτική επέκταση τα τελευταία χρόνια, με τον ρυθμό αύξησης των δανείων του τραπεζιτικού συστήματος να πλησιάζει το 30%. Οι έμπειροι οικονομολόγοι γνωρίζουν πολύ καλά πως όταν βλέπεις σε μια οικονομία μια τόσο ραγδαία ανάπτυξη των δανείων, αυτό αποτελεί ισχυρή ένδειξη πως θα ακολουθήσουν μεγάλα προβλήματα. Τα πολλά δάνεια με εύκολους όρους και φθηνό χρήμα οδηγούν σε μεγάλες απροσεξίες. Όσο οι πιστώσεις και τα δάνεια αυξάνονται τόσο ραγδαία, οι τράπεζες αισθάνονται την πίεση των ανταγωνιστών τους και παραχωρούν όσο το δυνατόν περισσότερα δάνεια για να μην κόψουν πίσω από τα κέρδη.» [Χ. Σταυράκης, Η Πολιτική στην Οικονομία, η Οικονομία στην Πολιτική. σελ. 100].

Ο Ορφανίδης, αν και επόπτης, δεν αντιλήφθηκε, προφανώς, την επέκταση και ήθελε να δοθεί στις τράπεζες και άλλη φθηνή ρευστότητα – τα τριετή χαμηλότοκα χρεόγραφα του 2009. Και όταν η υπόσχεσή του ότι τα δάνεια θα κατευθύνονταν, τουλάχιστον, σε κυπριακές επιχειρήσεις για να επιχορηγηθεί ανάπτυξη απέτυχε [το φθηνό χρήμα δανείστηκε και επενδύθηκε στην Ελλάδα σε δάνεια και ομόλογα], δεν έδειξε καμία διάθεση παρέμβασης.

Και έτσι οι Κύπριοι δανειζόμενοι, έπρεπε να πληρώνουν ψηλά επιτόκια αυξάνοντας και τα χρέη των νοικοκυριών, χωρίς καν την ρευστότητα που θα μπορούσε να ενθαρρύνει την ανάπτυξη. Προφανώς, ο Ορφανίδης είχε ως προτεραιότητα την κερδοφορία των τραπεζών. Απέτυχε και εκεί.

Όποτε, όταν σήμερα έρχεται το ΔΝΤ και ανοίγει το θέμα των χρεών των νοικοκυριών, ο Ορφανίδης εμφανίζεται και πάλι, ως υπερασπιστής των κερδών των τραπεζών: μιλώντας με ύφος επαρχιακού διευθυντή σε κήρυγμα ηθικολογίας μας είπε ότι «ακύρωση ιδιωτικών δανείων» αποτελεί «αθέτηση μιας δέσμευσης» και πως «όταν γίνονται αυτές οι συμφωνίες πρέπει να υλοποιούνται». Ο κ. Ορφανίδης βέβαια έχει μπροστά του το ελληνικό «κούρεμα», όπου σαφώς έγιναν «αθετήσεις δεσμεύσεων» για να μην καταρρεύσει το σύστημα. Και φυσικά οι επιχορηγήσεις των τραπεζών είτε με χαμηλότοκα δάνεια, είτε με κρατικές παρεμβάσεις συνιστούν μεροληπτική συμπεριφορά της Πολιτείας σε σχέση με τους πολίτες που έχουν χρέη: αν οι τράπεζες και οι τραπεζίτες δεν χρειάζεται να τηρούν τις δεσμεύσεις τους [διότι διαφορετικά θα έπρεπε να αφεθούν να χρεοκοπήσουν με βάση τις «δεσμεύσεις» του συστήματος], τότε, προφανώς, η ηθικολογία απευθύνεται μόνο στην Πολιτεία και στους πολίτες.

Είναι αλήθεια ότι ο κ. Ορφανίδης αδυνατεί ακόμα να κατανοήσει το «κούρεμα». Αλλά, υπάρχει και η πραγματικότητα: η επέκταση των δανείων έγινε επί εποχής του και μια αναδιάρθρωση του χρέους των νοικοκυριών, [θέμα που θα επανέλθει] θα θέσει και πάλι ζητήματα ευθυνών για τα δάνεια, τα επιτόκια και τον εποπτικό ρόλο.

Ο Ορφανίδης φάνηκε να διαρρέει τον τελευταίο καιρό ένα αγιογραφικό αυτοβιογραφικό δεξιά και αριστερά για να αποφύγει, και πάλι, να αναλάβει την ευθύνη για τις συνέπειες της απραξίας και των λαθών του. Ακόμα και σε συζήτηση στην εκπομπή του Καρεκλά, Προεκτάσεις, στο ΡΙΚ την περασμένη εβδομάδα άρχισε να εμφανίζεται η κριτική για τον ρόλο της Κεντρικής Τράπεζας και η αλήθεια ότι η κατάσταση με τις τράπεζες ήταν γνωστή κρίση από το 2011. Και φυσικά υπάρχουν και οι αξιολογήσεις των «οίκων» του οποίους χρησιμοποιούσε παραπλανητικά ο Ορφανιίδης: η καταγραφή τους ότι το βασικό πρόβλημα της κυπριακής οικονομίας πήγαζε από την έκθεση των τραπεζών στα ελληνικά ομόλογα, είναι θέμα απλής ανάγνωσης πια.

Για μια ακόμα απόπειρα δημοσιοποίησης του βιογραφικού του Ορφανίδη [και της ξεκάθαρης παραπλάνησης με την μεταφορά των ευθυνών του, στο δημόσιο, ιδιαίτερα στο σημείο 6], αλλά και των αντιδράσεων από αναγνώστες βλ:

http://www.sigmalive.com/inbusiness/news/financials/480888

Παρασκευή 4 Μαϊου, ώρα 19.00 αίθουσα Ειρήνης (τέρμα Λήδρας)

Ομιλητές
Ντίνος Αγιομαμμίτης (ΕΡΑΣ)
Πάνος Κοσμάς (δημοσιογράφος, ΣΥΡΙΖΑ)
Αντώνης Μπαλασόπουλος (Αναπληρωτής Καθηγητής, Τμήμα Αγγλικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Κύπρου)

Συντονίζει ο Γιώργος Χαραλάμπους (Ειδικός επιστήμονας, Πανεπιστήμιο Κύπρου και Frederick University)

http://erascy.blogspot.com/

η ζωή είναι πολύ μακριά

μεταξύ πόθου και σπασμού
μεταξύ δύναμης και ύπαρξης
μεταξύ ουσίας και πτώσης
πέφτει η σκια
γιατί δικό σου είναι το βασίλειο
γιατί δική σου είναι η ζωή
γιατί η ζωή είναι δική σου
δική σου

αυτός είναι  ο τρόπος
που τελειώνει ο κόσμος
όχι με ένα λιγμό αλλά με ένα πάταγο…”

ποίημα T.S Elliot για τον Γκάι Φοκς. Μετεστραμμένο από Συνομωσία Πυρήνων της Φωτιάς

Σύνταγμα 04/04 Πρωί. Κοσμοσυρροή και μια υπεύθυνη δήλωση. Ο εβδομηνταεπτάχρονος  Δημήτρης Χριστούλας πέφτει νεκρός εν βοή του πλήθους από την σφαίρα  του δικού του όπλου.  Στην τσέπη του ανευρίσκεται το σημείωμα με το οποίο και  ξεκαθαρίζει τους λόγους που τον οδηγούν  στο μοιραίο. Μαζί βάζει τέλος και στην σεναριολογία του  τηλε-παραθύρου που μιλά για άνθρωπο με σοβαρά προβλήματα υγείας, καταχρεωμένο στα πρόθυρα της τρέλας κλπ. Στο σημείωμα που εκτίθεται σε όλη του την διαύγεια αναφέρει:

«Η κατοχική κυβέρνηση Τσολάκογλου εκμηδένισε κυριολεκτικά τη δυνατότητα επιβίωσής μου που στηριζόταν σε μία αξιοπρεπή σύνταξη που επί 35 χρόνια εγώ μόνον (χωρίς ενίσχυση κράτους) πλήρωνα γι’αυτή

»Επειδή έχω μία ηλικία που δεν μου δίνει την ατομική δυνατότητα δυναμικής αντίδρασης (χωρίς βέβαια να αποκλείω αν ένας Έλληνας έπαιρνε το καλάσνικοφ, ο δεύτερος θα ήμουν εγώ) δεν βρίσκω άλλη λύση από ένα αξιοπρεπές τέλος πριν αρχίσω να ψάχνω στα σκουπίδια για την διατροφή μου.

»Πιστεύω πως οι νέοι χωρίς μέλλον, κάποια μέρα θα πάρουν τα όπλα και στην πλατεία Συντάγματος θα κρεμάσουν ανάποδα τους εθνικούς προδότες όπως έκαναν το 1945 οι Ιταλοί στον Μουσολίνι (πιάτσα πορέτο του Μιλάνου)».

Ο Δημήτρης Χριστούλας φεύγει δίνοντας μηνύματα. Μηνύματα καθαρά και ξάστερα που δεν επιδέχονται καμίας παρερμηνείας. Η ενέργεια του δεν ηταν ούτε η ‘απέλπιδα πράξη’ ενός φρενήρη ούτε και η ηρωική έξοδος ενός ανθρώπου που ετοιμαζόταν από καιρό, όπως τα παπαγαλάκια των καναλιών αρέσκονται αυτές τις μέρες να διαλαλούν.  Μάλλον ηταν η δολοφονία ενός συνταξιούχου καταμεσής της πλατείας από τους διαχειριστές ζωών που κατοικούν απέναντι. Η  εκ προμελέτης δολοφονία είχε ως ηθικούς αυτουργούς τα λευκά κολάρα της βουλής που με τις μεθοδευμένες επισπεύσεις των μνημονίων τους βάλθηκαν εδώ καιρό να πείσουν την ελληνική κοινωνία για την αδυνατότητα της να ζεί μια ζωή αξιοπρεπή .  Ήταν ‘το δικό τους περίστροφο στα χέρια των άλλων’ και ο κύρ Δημήτρης ο άνθρωπος που τράβηξε την σκανδάλη πρώτα στον εαυτό του δίνοντας τέλος στον γολγοθά του και μαζί έναυσμα για δυναμικούς αγώνες που όλο έρχονται και διατρανώνουν ανθρώπινη αξιοπρέπεια και αλληλεγγύη .
Ο Δημήτρης Χριστούλας επέλεξε να μην ζει άλλο πια βίο ασήκωτο πίσω από τους τοίχους ενός διαμερίσματος γεμάτο στερήσεις αγωνίες και αυταπάτες. Αντί αυτού έβαζε τέλος σε μια ζωή που είχε ήδη δολοφονηθεί αφού πρώτα βιάστηκε επανειλημμένα και κατά συρροή, αφού έφτασε να χάσει κάθε ίχνος ανθρώπινης αξιοπρέπειας, αφού διαμελίστηκε. Φρόντισε ωστόσο να κάνει την παρουσία του αισθητή την ώρα ακριβώς που την απαρνιόταν. Ζωή που δολοφονείται σε απευθείας μετάδοση. Παρουσία  που αρνείται να εγκαταλείψει αμαχητί..
Γιατί αυτός είναι ο τρόπος που τελειώνει ο κόσμος, όχι με ένα λιγμό αλλά με ένα πάταγο..

Aneipwtos

Στις 6/4 Απριλίου ώρα 10:30 ειδικές αντιτρομοκρατικές κι άλλες επίλεκτες μονάδες της αστυνομίας εισέβαλαν στο κοινωνικό κέντρο εντός της πράσινης γραμμής με ανεξέλεγκτο , απαντώντας στις ερωτήσεις μας με χτυπήματα και σπρωξίματα. Μόνο όταν αντιλήφθηκαν ότι η πλειονότητα των ατόμων ήταν ανήλικοι, η αντιμετώπιση τους μετατράπηκε σε μεθοδευμένη ψυχολογική βία, παρόλο που τα άτομα δεν προέβαλλαν κάποια αντίσταση. Η προσπάθεια για δικαιολόγηση της εφόδου αποδείχτηκε ψευδής, αφού δεν υπήρξε ποτέ ένταλμα δικαστηρίου για έρευνα ναρκωτικών, κι επίσης ούτε καταγγελίες από τον ιδιοκτήτη του κτιρίου (Μονή Κύκκου). Μετά την πολύωρη κράτηση στο τμήμα της Πύλης Πάφου, οι συλληφθέντες κατηγορήθηκαν για αξιόποινη παράνομη είσοδο σε κτίριο χωρίς την άδεια του ιδιοκτήτη, κατηγορία η οποία από μονή της δεν αποτελεί αδίκημα κάτω από το ποινικό κώδικα δεδομένου ότι δεν υπάρχουν στοιχεία για σκοπό διάπραξης ποινικού αδικήματος. Όσα άτομα υπέστησαν σωματική βία κατά την διάρκεια της σύλληψης, κατηγορήθηκαν για αντίσταση, επίθεση και παρεμπόδιση αστυνομικού στην εκτέλεση του καθήκοντος του ώστε να αιτιολογήσουν τις δικές τους ενέργειες.

Μπορεί να θεωρηθεί λογικό να συλλαμβάνεις, να χτυπάς και να διώχνεις ανθρώπους που παίρνουν ένα νεκρό κτίριο, ένα ερείπιο και το μετατρέπουν σε ένα κοινωνικό κέντρο; Ένα χώρο που φιλοξενεί ένα πολυχώρο προβολών, αυτοοργανωμένο καφενείο/ αναγνωστήριο, συλλογική κουζίνα , χώρο εκγύμνασης, ηχογράφησης-μουσικής και ραδιοφωνικό σταθμό. Ένα χώρο που όταν εισήλθαμε ακόμα και τα πατώματα είχαν τρύπες αλλά πάραυτα δεν υποβιβάσαμε την ιστορική του αξία, τη θέα του ηλιοβασιλέματος από τη ταράτσα, αλλά και την ασυνήθιστη αρχιτεκτονική του. Κατακλυσμένοι από όρεξη και πάθος, με μια δημιουργικότητα που δεν γνωρίζει κάποιο προκαθορισμό, μέσα σε ένα μήνα κάναμε το χώρο βιώσιμο και ικανό να φιλοξενήσει πολύμορφες δραστηριότητες, και στην πορεία αναληφθήκαμε ότι αυτό μας το εγχείρημα είναι ανάγκη του ΚΑΘΕ κύπριου, καθώς αποβάλλεις τα τραύματα της εισβολής υλιστικά και πνευματικά δημιουργώντας πάνω στα συντρίμμια. Να πετάξεις τους αμμόσακκους, να φτιάξεις τις πόρτες και τα παράθυρα, ακόμα και να σφραγίσεις 40ετεις τρύπες από τις σφαίρες των αυτομάτων, να ζωγραφίσεις γύρω και όχι πάνω από την διάβρωση των τοίχων γιατί δεν ξεχνάμε την πνευματική νέκρωση της εισβολής. Τολμούμε να ξαναδώσουμε ζωή σε ότι μας κλέψανε & δεν μένουμε μοιρολάτρες κλαίγοντας πάνω από τη σορό. Επαναδιεκδικούμε κάθε κομμάτι γης, κάθε κτίριο και κάθε ανθρώπινη σχέση. Όχι στη θεωρία αλλά στη πράξη, κοινωνικό παράδειγμα που ξεπέρασε τα προσχέδια των διαβουλεύσεων και έζησε την επανένωση αποδεικνύοντας ότι τα σύνορα δεν διασπούν τους ανθρώπους.

Η παραπληροφόρηση των Μ.Μ.Ε. βασίστηκε σε φωτογραφίες-ντοκουμέντα μετά την εισβολή των αστυνομικών δυνάμεων και προβλήθηκαν εικόνες του κτιρίου σε άθλια κατάσταση, που οφειλόταν στην δράση των ίδιων των αστυνομικών. Ένας χώρος ο οποίος οικοδομήθηκε πάνω σε δομές οριζόντιες, συλλογικής συμμετοχικότητας βρέθηκε αντιμέτωπος με το πολιτικό κατεστημένο του νησιού το οποίο επιδιώκει να καταστρέψει με δικτατορικό τρόπο οποιαδήποτε κινηματική προσπάθεια που δεν προέρχεται από τις εξουσιαστικές δομές (κόμματα, κράτος, εκκλησία). Ενόψει της προσεχούς Κυπριακής προεδρίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οποιαδήποτε τέτοια εγχειρήματα δεν χωρούν στην εικόνα της «ευνομούμενης πολιτείας» που θέλει να παρουσιάσει το Κυπριακό κράτος και το κεφάλαιο που βρίσκεται από πίσω του.

Η κατάληψη πλέον έκλεισε, όσα στέγασε και όσα μπορούσε να στεγάσει ανήκουν στο παρελθόν. Αυτό που μένει τώρα είναι να δούμε τη συνέχειά μας, και να αναζητήσουμε τις συλλογικές μας απαντήσεις στη κρατική καταστολή. Όπως και να ‘χει, εμείς δε παραιτούμαστε και δεν αναλωνόμαστε στην ηττοπάθεια: η καταστολή μπορεί να αφήνει σημάδια στα σώματα μας, αλλά όχι και στις αντιλήψεις, τις ιδέες και τα όνειρά μας. Γιατί στη τελική αυτός ήταν και ο σκοπός, να πειραματιστούμε, να συζητήσουμε, να μοιραστούμε, και να βρεθούμε κάτω από συνθήκες που θα επέτρεπαν την ανάπτυξη ανθρώπινων σχέσεων όπως τις ονειρευόμαστε – σχέσεις ισότητας και αλληλεγγύης. Και το ζητούμενο τώρα είναι να κρατήσουμε την αλληλεγγύη και να υπερασπιστούμε ότι κάναμε. Και ότι κι αν δηλώνουν οι διάφοροι γραβατωμένοι στα κανάλια, το μόνο που ισχύει είναι ότι δεν μας καταλαβαίνουν… και ποτέ τους δε θα μπορέσουν να νικήσουν αυτό που δε καταλαβαίνουν…

Αλληλεγγύη στους συλληφθέντες / τίποτα δεν τελείωσε – όλα συνεχίζονται

ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ την Πέμπτη 12/4, στις 18:00, πλ. Ελευθερίας

Μαθητική ομάδα σκαπούλα / συλληφθέντες / αλληλέγγυοι-ες / σύντροφοι-ισσες

Αμφιβολίες, εισηγήσεις, απορίες στο skapoula@espiv.net

info:    http://www.facebook.com/events/188752291244154/

Το άδειο κτήριο ιδιοκτησίας της μονής Κύκκου μεταμορφώθηκε από το κίνημα σε ένα κέντρο ποικίλων δραστηριοτήτων πολιτιστικής και κοινωνικοπολιτικής φύσης το οποίο ήταν ανοιχτό για όλους. Την Παρασκευή το βράδυ η εκτελεστική εξουσία σε μια πρωτοφανή επίδειξη δύναμης σε συνεννόηση με τις υπόλοιπες εξουσίες συμπεριλαμβανομένου και των Ηνωμένων Εθνών (εν όψει και της ανάληψης της προεδρίας της Ε.Ε.) απέδειξαν ότι οποιαδήποτε πολιτική και κοινωνική δράση που διαφέρει από τα «κανονικά» στερεότυπα θα διώκεται με δικτατορικό μένος και αυταρχικό χαρακτήρα που δεν αναγνωρίζει και ούτε σέβεται ανθρώπινα και συνταγματικά δικαιώματα. Στο μόνο χώρο του νησιού που η επανένωση και η κοινωνική ισότητα ξεφεύγει από τα όρια των κρατικών διαπραγματεύσεων και πραγματώνεται μέσα από συλλογικές και αυτοοργανωμένες διαδικασίες, η απάντηση του νόμιμου κυπριακού κράτους κυμάνθηκε στα πλαίσια εκφοβισμού, απειλής και παρατυπίας.

Η παράνομη είσοδος με την οποία κατηγορήθηκαν όλοι οι συλληφθέντες δεν αποτελεί αδίκημα σύμφωνα με τον ποινικό κώδικα καθώς δεν υπήρξε πρόθεση για διάπραξη ποινικού αδικήματος. Άρα η κράτηση των συλληφθέντων θεωρείται παράνομη. Ως κίνημα αλλά και ως πολίτες απαιτούμε να μάθουμε γιατί οι αστυνομικοί αρνήθηκαν πεισματικά να επιδείξουν οποιοδήποτε ένταλμα καθώς και τα στοιχεία τους (όπως προνοείται από το νόμο) όταν επανειλημμένα τους ζητήθηκε. Επίσης δεν μας απαντήθηκε κατά πόσον η τρομοκρατική επιδρομή των δυνάμεων καταστολής έλαβε χώρα με τη συναίνεση του νόμιμου ιδιοκτήτη. Αν η μητρόπολη Κύκκου ήθελε να διεκδικήσει και να επαναφέρει σε απραξία την περιουσία της θα ήταν ηθικά σωστότερο να το ζητήσει, ή να κινηθεί με τις νόμιμες διαδικασίες αντί να παροτρύνει την αστυνομία να επέμβει προβάλλοντας αβάσιμους ισχυρισμούς.

Η αβάσιμη αφορμή για διακίνηση ναρκωτικών απορρίπτεται φυσικά και εκ του αποτελέσματος της επιχείρησης κατά την οποία η αστυνομία κατάφερε να βρει συνολικά λιγότερο από ένα γραμμάριο κάνναβης στο πάτωμα ενός δωματίου! Την ποσότητα αυτή φρόντισαν να φορτώσουν μαζί με αρκετό ξύλο στους δύο νεαρούς οι οποίοι έτυχε να βρίσκονται ο ένας εντός και ο άλλος εκτός του δωματίου. Αρκετές ώρες αργότερα και αφού οι νεαροί ζήτησαν να εξεταστούν από γιατρό, τους φόρτωσαν και τις κατηγορίες τις αντίστασης και επίθεσης, προφανώς για να δικαιολογήσουν τον αδικαιολόγητο ξυλοδαρμό. Σωματική έρευνα διεξύχθηκε σε κορίτσια από ενοπολους άντρες των ειδικών δυνάμεων οι οποίοι σημάδευαν 16χρονα παιδία με τα όπλα τους. ‘Οσο για τη φίλη μας που κατηγορείται για επίθεση σε αστυνομικό αρκεί να δει κανείς τα σημάδια στο σώμα της για να καταλάβει αν υπήρξε θύμα ή θύτης.

Η συμμετοχή του Ειδικού Αντιτρομοκρατικού Ουλαμού καταδεικνύει τον τρόπο με τον οποίο το κράτος και η πολιτεία αντιμετωπίζουν τους νέους αυτού του τόπου, Ε/Κ και Τ/Κ, που διεκδικούν ένα μέλλον το οποίο θα είναι δημιούργημα του ίδιου του Κυπριακού λαού και όχι δημιούργημα του υπάρχοντος εγχώριου και παγκόσμιου πολιτικοoικονομικού και κοινωνικού κατεστημένου.

Απολογούμαστε που αδυνατούμε να μεταφέρουμε με λέξεις και λόγια τις φρικιαστικές σκηνές κρατικής βίας που ζήσαμε, και επιθυμούμε να σας διαβεβαιώσουμε ότι δε θα σταματήσουμε να υπάρχουμε αγωνιστικά και δημιουργικά.

«Δεν μπορείς να κάνεις έξωση σε μια ιδέα»

«Δεν μπορείς να λύσεις ένα πρόβλημα με μια αντίληψη μικρότερη από αυτή που το δημιούργησε»

Την Παρασκευή βράδυ 6.4.2012 είχαμε μια αποτρόπαια πράξη κανονικού βιασμού της δημοκρατίας μέσα από τη σωρεία αστυνομικών παραβιάσεων βασικών δικαιωμάτων. Η βίαιη επιχείρηση στη Νεκρή Ζώνη έγινε προφανώς με συνεννόηση με τις αντίστοιχες κατασταλτικές δυνάμεις της κατά τ’ αλλά μη αναγνωρισμένης Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου και τον ΟΗΕ που παρακολουθούσαν από κοντά την επιχείρηση. Οι του Αντιτρομοκρατικού Ουλαμού μπούκαραν με αυτόματα όπλα να στοχεύουν δεκαπεντάχρονα παιδιά και τις γροθιές τους άνανδρα να χτυπούν ασυστόλως τους νεαρούς που ειρηνικά είχαν καταλάβει από τον περασμένο Νοέμβρη κτήριο που ανήκει στη μονή Κύκκου. Πληροφορούμαστε ότι ο ιδιοκτήτης δεν έκανε παράπονο.

Έγιναν σοβαρότατες και επικίνδυνες παραβιάσεις δικαιωμάτων τα οποία θα απαριθμήσω πιο κάτω και απευθύνω καταγγελία στους εξής:
(1) Στην Επίτροπο Διοικήσεως
(2) Στην επίτροπο για τα δικαιώματα του παιδιού
(3) Στην επιτροπή για διερεύνησης της Αστυνομίας
(4) Στη Διεθνή Αρμοστεία και όλους τους οργανισμούς ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Μετά από μακρά συνομιλία με παιδιά, ορισμένα από τα 24 θύματα της βάναυσης επίθεσης καταγγέλλω σωρεία παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Αυτά πηγάζουν από το Σύνταγμα, την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, τη Διεθνή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού, τον περί των Δικαιωμάτων Προσώπων που Συλλαμβάνονται και Τελούν υπό Κράτηση Νόμος του 2005, τον ποινικό κώδικα και τον περί ποινικής δικονομίας νόμο.

Α. Η επιχείρηση ήταν παράνομη και στερούμενη νομιμότητας από την αρχή γιατί δεν υπήρχε ούτε ένταλμα, ούτε και εύλογος υποψία για αυτόφωρο αδίκημα. Το γεγονός ότι τελικά στους 20 προσήψαν κατηγορίες στην βάση του άρθρου 280 για «παράνομη είσοδο σε ξένη περιουσία με σκοπό διάπραξης ποινικού αδικήματος» καταφανώς στερείται νομικής βάσης γιατί δεν υπάρχει κανένα άλλο αδίκημα για το ποίο κατηγορήθηκαν ή μπορούσαν να κατηγορηθούν. Στερούνται δε σοβαρότητας οι κατηγορίες ενάντια σε δύο άτομα για κατοχή κάνναβης μετά την καλούμενη εξεύρεση μισού γραμμαρίου κάνναβής: είχαν πρώτα χτυπηθεί βάναυσα από την αστυνομία και η κάνναβη δεν βρέθηκε πάνω τους. Παραθέτω αυτούσιο το σχετικό άρθρο του Ποινικού κώδικα:
«Αξιόποινη Παράνομη Είσοδος
280. Όποιος εισέρχεται σε περιουσία που είναι στην κατοχή άλλου, με σκοπό διάπραξης ποινικού αδικήματος που τιμωρείται σύμφωνα με τον Κώδικα αυτό ή με οποιοδήποτε άλλο νόμο που ισχύει στη Δημοκρατία ή με σκοπό εκφοβισμού, εξύβρισης ή όχλησης του κατόχου τέτοιας περιουσίας• ή όποιος,
αφού εισέρθει νόμιμα σε τέτοια περιουσία, παραμένει σε αυτή παράνομα, με σκοπό εκφοβισμού, εξύβρισης ή όχλησης του κατόχου τέτοιας περιουσίας ή με σκοπό διάπραξης ποινικού αδικήματος που τιμωρείται σύμφωνα με τον Κώδικα αυτό ή με οποιοδήποτε άλλο νόμο που ισχύει στη Δημοκρατία, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση δύο χρόνων.»

Ο δε νόμος περί ποινικής δικονομίας προβλέπει τα εξής:
14.—(1) Αστυνομικός δύναται, χωρίς ένταλμα, να συλλάβει οποιοδήποτε —
(β) ο οποίος διαπράττει στην παρουσία του ποινικό αδίκημα τιμωρούμενο με φυλάκιση•
(γ) ο οποίος παρεμποδίζει αστυνομικό, κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του, ή ο οποίος απέδρασε ή αποπειράται να αποδράσει από νόμιμη κράτηση•
(η) ο οποίος δεν έχει εμφανείς πόρους συντήρησης και αδυνατεί
(η) ο οποίος δεν έχει εμφανείς πόρους συντήρησης και αδυνατεί να δώσει επαρκείς εξηγήσεις για τον εαυτό του•
(θ) ο οποίος βρίσκεται να λαμβάνει προφυλάξεις για απόκρυψη της παρουσίας του υπό περιστάσεις οι οποίες παρέχουν λόγο να πιστεύεται ότι λαμβάνει τις προφυλάξεις αυτές με σκοπό τη διάπραξη ποινικού αδικήματος•
(ια) τον οποίο υποπτεύεται βάσει εύλογης αιτίας ότι διέπραξε ποινικό αδίκημα τιμωρούμενο με φυλάκιση και ο οποίος αρνείται να δώσει το όνομα και τη διεύθυνση του ή δίνει όνομα ή διεύθυνση τα οποία o αστυνομικός υποπτεύεται ότι είναι ψευδή.»

Β. Διαπιστώνω τις εξής σοβαρές παραβιάσεις για την όλη επιχείρηση από την έναρξη της, όπου η σύλληψη, κράτηση και έρευνα ήταν παράνομη:

(α) Η αστυνομία αρνήθηκε να επιδείξει οποιοδήποτε ένταλμα ή και να πληροφορήσει για τους λόγους για τους οποίους γίνεται η επιχείρηση , όπως προνοείται από το Σύνταγμα, το άρθρο 5 — Κατοχυρώνει το δικαίωμα προσωπικής ελευθερίας της ΕΣΑΔ και τον περί ποινικής δικονομίας νόμο, τον περί των Δικαιωμάτων Προσώπων που Συλλαμβάνονται και Τελούν υπό Κράτηση Νόμο του 2005. Το άρθρο 11 του συντάγματος προνοεί τα εξής:
1. Έκαστος έχει το δικαίωμα ελευθερίας και προσωπικής ασφαλείας.
2. Ουδείς στερείται της ελευθερίας αυτού, ειμή ότε και όπως ο νόμος ορίζει εις τας περιπτώσεις:
(α) κρατήσεως ατόμου μετά την καταδίκην αυτού υπό αρμοδίου δικαστηρίου,
(β) συλλήψεως ή κρατήσεως ατόμου λόγω μη συμμορφώσεως προς νόμιμον διαταγήν δικαστηρίου,
(γ) συλλήψεως ή κρατήσεως ατόμου ενεργουμένης προς τον σκοπόν προσαγωγής αυτού ενώπιον της αρμοδίας κατά νόμον αρχής επί τη ευλόγω υπονοία ότι διέπραξεν αδίκημα ή οσάκις η σύλληψις ή κράτησις θεωρηθή ευλόγως αναγκαία προς παρεμπόδισιν διαπράξεως αδικήματος ή αποδράσεως μετά την διάπραξιν αυτού,
(δ) περιορισμού ανηλίκου δυνάμει νομίμου διαταγής προς τον σκοπόν αναμορφωτικής επιβλέψεως ή νομίμου κρατήσεως προς τον σκοπόν προσαγωγής αυτού ενώπιον της αρμοδίας κατά νόμον αρχής,
(ε) περιορισμού ατόμων προς παρεμπόδισιν επεκτάσεως μεταδοτικών νόσων, ατόμων ασθενών διανοητικώς, αλκοολικών, τοξικομανών ή αλητών, και

4. Πας συλλαμβανόμενος πληροφορείται κατά την στιγμήν της συλλήψεως αυτού εις καταληπτήν υπ’ αυτού γλώσσαν τους λόγους της συλλήψεως αυτού και δικαιούται να τύχη των υπηρεσιών συνηγόρου της εκλογής αυτού.

5. Ο συλληφθείς προσάγεται ενώπιον του δικαστού ως οιόν τε συντομώτερον ευθύς μετά την σύλληψιν αυτού, πάντως δε το βραδύτερον εντός είκοσι τεσσάρων ωρών από της συλλήψεως, εφ’ όσον δεν αφεθή πρότερον ελεύθερος.

7. Πας στερηθείς της ελευθερίας αυτού δια συλλήψεως ή κρατήσεως δικαιούται να προσφύγη εις το αρμόδιον δικαστήριον, ίνα τούτο κρίνη ταχέως την νομιμότητα της κρατήσεως και διατάξη την απόλυσιν αυτού, εάν η κράτησις δεν είναι νόμιμος.

8. Ο κατά παράβασιν των διατάξεων του παρόντος άρθρου συλληφθείς ή κρατηθείς έχει αγώγιμον δικαίωμα προς αποζημίωσιν.

Το άρθρο 13 του συντάγματος προνοεί τα εξής:
«1. Έκαστος έχει το δικαίωμα ελευθέρας μετακινήσεως εντός του εδάφους της
Δημοκρατίας και διαμονής εις οιονδήποτε τμήμα αυτής υποκείμενος εις τους υπό του
νόμου επιβαλλομένους, αναγκαίους δε κρινομένους μόνον διά την άμυναν ή την δημοσίαν υγείαν περιορισμούς ή ούς προβλέπονται ως ποινή επιβαλλομένη υπό του
αρμοδίου δικαστηρίου.
2. Έκαστος έχει το δικαίωμα να εγκαταλείψη μονίμως ή προσωρινώς το έδαφος της
Δημοκρατίας υποκείμενος εις τους υπό του νόμου τεθειμένους ευλόγους
περιορισμούς.»

Ο περί των Δικαιωμάτων Προσώπων που Συλλαμβάνονται και Τελούν υπό Κράτηση Νόμος προνοεί τα εξής:

ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΚΡΑΤΗΣΗ
12.—(1) Κάθε κρατούμενος δικαιούται να έχει για την υπεράσπισή του εμπιστευτικές συνεντεύξεις με το δικηγόρο του στο κρατητήριο όπου κρατείται, σε ιδιαίτερο χώρο εκτός οπτικού και ακουστικού πεδίου οποιουδήποτε μέλους της Αστυνομίας ή του προσωπικού της φυλακής, ανάλογα με την περίπτωση, και να του παραδίδει και να παραλαμβάνει από αυτόν κατά τη συνέντευξη εμπιστευτικές οδηγίες, γραπτές ή προφορικές.
(2) Το δικαίωμα που αναφέρεται στο εδάφιο (1) δύναται να ασκείται οποιαδήποτε μέρα και ώρα και κάθε υπεύθυνος του κρατητηρίου ή μέλος της Αστυνομίας ή του προσωπικού της φυλακής έχει υποχρέωση να μη θέτει προσκόμματα ή κωλύματα ή να περιορίζει ή να
παρεμποδίζει με οποιοδήποτε τρόπο την άσκησή του.
(3) Σε περίπτωση κρατουμένου κάτω των δεκαοκτώ ετών δικαιούνται να παρευρίσκονται στις συνεντεύξεις με το δικηγόρο οι γονείς ή κηδεμόνες του κρατουμένου.

(β) Η δε έρευνα και η άσκηση υπέρμετρης βίας παραβιάζει το άρθρο 10 (1) του νόμου της ποινικής δικονομίας:
10.—(1) Όταν συλλαμβάνεται πρόσωπο, ο αστυνομικός ο οποίος προβαίνει
στη σύλληψη ή στον οποίο το πρόσωπο που συλλήφθηκε παραδίδεται δύναται.
να το ερευνήσει, χρησιμοποιώντας τέτοια βία η οποία είναι ευλόγως αναγκαία
για το σκοπό αυτό και δύναται να κατάσχει κάθε αντικείμενο ή έγγραφο που
βρέθηκε στην κατοχή του προσώπου αυτού το οποίο ο αστυνομικός έχει
επαρκή λόγο να πιστεύει ότι δύναται να αποτελέσει ουσιώδη μαρτυρία
εναντίον του προσώπου που ερευνήθηκε ή άλλου προσώπου, σε ποινική
κατηγορία και δύναται, σε κάθε περίπτωση, να αφαιρέσει από το πρόσωπο που
συλλήφθηκε οποιοδήποτε όργανο βίας ή άλλο επιθετικό όπλο το οποίο το
πρόσωπο αυτό έχει μαζί του.
(2) Όταν είναι αναγκαίο να ερευνηθεί γυναίκα, η έρευνα διεξάγεται από
γυναίκα.
(3) Όταν περιουσία κατασχέθηκε ή αφαιρέθηκε από οποιοδήποτε πρόσωπο
δυνάμει του άρθρου αυτού και αυτό απολύεται για το λόγο ότι δεν υπάρχει
επαρκής αιτία να πιστεύεται ότι διέπραξε ποινικό αδίκημα, η περιουσία που
αφαιρέθηκε με τον τρόπο αυτό επιστρέφεται σε αυτό από το πρόσωπο που έχει
την ευθύνη της εκτός αν το πρόσωπο αυτό έχει επαρκή λόγο να πιστεύει ότι η
περιουσία αυτή δύναται να αποτελέσει ουσιώδη μαρτυρία εναντίον
οποιουδήποτε άλλου προσώπου σε ποινική κατηγορία.

4. Η επίθεση που δέχθηκε ο τουρκοκύπριος μουσικός με τη σαφέστατη ρατσιστική χροιά από αστυνομικό από την ΥΚΑΝ, ο οποίος του επιτέθηκε μόλις έμαθε ότι είναι τουρκοκύπριος αποτελεί σοβαρό επιβαρυντικό παράγοντα στη επίθεση που δέχτηκε.

6. Έγινε παραβίαση του άρθρου 21 του περί των Δικαιωμάτων Προσώπων που Συλλαμβάνονται και Τελούν υπό Κράτηση Νόμου του 2005η σε μαθήτρια που έτυχε βίαιου σωματικού ελέγχου από άντρα αστυνομικού. Η σχετική νομική πρόνοια προβλέπει τα εξής:
« 21. Κάθε γυναίκα κρατούμενη δικαιούται μεταχείρισης και συμπεριφοράς που δε συνιστά άμεση ή έμμεση σεξουαλική παρενόχληση ή προσβολή της ηθικής της αξιοπρέπειας.»

7. Έγιναν σωρεία παραβιάσεων της σύμβαση για τα δικαιώματα του παιδιού και για τι πρόνοιες για την κράτηση ανήλικων. Η οκτάωρη κράτηση τους αποτελεί σκανδαλώδη απόπειρα εκφοβισμού που παραβιάσει τη Διεθνή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού: Παιδιά θεωρούνται όλα τα κορίτσια και τα αγόρια από 0 έως 18 ετών. Το δε άρθρο 3 για το συμφέρον του παιδιού: όταν οι μεγάλοι παίρνουν αποφάσεις που αφορούν τα παιδιά, πρέπει να υπολογίζουν πριν από όλα το συμφέρον των παιδιών. Η Πολιτεία πρέπει να προστατεύει και να φροντίζει τα παιδιά, αν οι γονείς τους δεν μπορούν να το κάνουν. Το δε άρθρο 4 αναφέρεται στα μέτρα της Πολιτείας, όπου οφείλει να η Πολιτεία α παίρνει όλα τα κατάλληλα μέτρα για να εφαρμόζονται τα δικαιώματα των παιδιών. Ένα από αυτά είναι άρθρο 9: ζωή και επικοινωνία με τους γονείς, όπου κάθε παιδί έχει δικαίωμα να ζει μαζί με τους γονείς του, εκτός αν αυτοί ζουν χωριστά, αν δεν μπορούν να το φροντίσουν ή αν πρέπει να απομακρυνθεί από αυτούς για το καλό του. Όταν ζει μακριά από τους γονείς του, το παιδί έχει δικαίωμα να τους βλέπει και να επικοινωνεί μαζί τους, εκτός αν αυτό είναι αντίθετο με το συμφέρον του.
8. Με την παρούσα καταγγέλλω την αστυνομική επιχείρηση και παρακαλώ τις πιο πάνω υπηρεσίες όπως διερευνήσουν το ζήτημα.

Νίκος Τριμικλινιώτης
Αναπληρωτής καθηγητής νομικής και κοινωνιολογίας

http://thetrim1.blogspot.com/

ΕΡΑΣ – Βίαιη καταστολή του κινήματος Κατάληψης της Νεκρής Ζώνης

Και να σημειώσουμε επίσης τα εξής σύμφωνα με τις υπάρχουσες μαρτυρίες και τις εκτιμήσεις των νομικών συμβούλων του κινήματος

• πέραν από πολιτικά απαράδεκτη και καταδικαστέα η επιχείρηση φαίνεται να ήταν και εξόφθαλμα παράνομη όπως φυσικά και οι συλλήψεις και οι βιαιοπραγίες της αστυνομίας

• σύμφωνα με μαρτυρίες υπήρξαν απειλές, εξευτελιστική και υποτιμητική συμπεριφορά προς τους ακτιβιστές που βρίσκονταν μέσα στο κτίριο και μετά στην μεταφορά τους στα κρατητήρια τόσο τους ενήλικους όσο και τους έφηβους συλληφθέντες, παραβιάζοντας σωρεία ανθρωπίνων δικαιωμάτων και άρθρων διεθνών συμβάσεων που δεσμεύουν την Κυπριακή Δημοκρατία

• ιδιαίτερη κακοποίηση είχε ένας Τουρκοκύπριος ακτιβιστής με πιθανότητα ρατσιστικά κίνητρα

• πραγματοποιήθηκε σωματική έρευνα σε έφηβο κορίτσι από άντρα αστυνομικό του αντιτρομοκρατικού ουλαμού παραβιάζοντας σχετικό κανονισμό της αστυνομίας

• η αστυνομία έσπασε πόρτες, έπιπλα, ένα ηλεκτρονικό υπολογιστή και άλλα προσωπικά αντικείμενα ακτιβιστών

• οι συλληφθέντες κατηγορήθηκαν γραπτώς τελικά “για παράνομη είσοδο σε ιδιωτικό κτίριο” και όσοι μετέβηκαν στο νοσοκομείο μετά τον ξυλοδαρμό τους με την επιπρόσθετη κατηγορία της “αντίστασης κατά της αρχής”

από πολιτικής πλευράς ή ένοπλη εισβολή των αστυνομικών δυνάμεων της ΚΔ μέσα στη νεκρή ζώνη με την ανοχή τόσο των Ηνωμένων Εθνών όσο και των Τουρκικών αρχών συνιστά πρωτοφανές καινοτομία στην εξέλιξη της κυπριακής διχοτόμησης επί του εδάφους, ενώ τέτοιου μεγέθους επιχείριση δεν μπορεί να μην έγινε κατόπιν πολιτικής εντολής, άρα και με ευθύνη της κυβέρνησης. Συνεννόηση θα πρέπει να υπήρχε και με τον ιδιοκτήτη του σε αχρησία για πάνω από 40 χρόνια κτιρίου, την Μητρόπολη Κύκκου. Με το τέλος της επιχείρισης το κτίριο ξανακλειδώθηκε έτσι ώστε να παραμείνει ως αρμόζει σε ένα κτίριο στη νεκρή ζώνη – άδειο.

Και από τη δική μας σκοπιά να σημειώσουμε την αλληλεγγύη εκατοντάδων άλλων ακτιβιστών της ειρήνης και της επανένωσης που μετέβηκαν ψες και σήμερα στον χώρο της κατάληψης διατρανώνοντας την αποφασιστικότητα τους να συνεχίσουν το εγχείρημα. Όπως λέει χαρακτηριστικά και το σημερινό πανό “Δεν μπορείς να κάνεις έξωση σε μια ιδέα!”