• Κυριακή, 29 Ιανουάριος 2012
• Ώρα

   3:00 μ.μ.
• 

Η παγκόσμια κρίση του καπιταλισμού δε θα μπορούσε παρά να αγγίξει και την Κύπρο. Τα αποτελέσματα της επίθεσης που οι καπιταλιστές εντείνουν ενάντια στους εργαζόμενους δεν έχει άλλο σκοπό, από το να ξεπεραστεί η κρίση εις βάρος της κοινωνικής πλειοψηφίας. Αλλά η αλήθεια είναι αυτή: Εμείς, οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, η νεολαία, δε δημιουργήσαμε την κρίση τους. Όπως πάντα τα κέρδη ήταν δικά τους, δικές τους να ‘ναι και οι ζημιές.

Φορτώνουν σε εμάς τα βάρη της καπιταλιστικής κρίσης, τα χρέη και τα ελλείμματα που το κεφάλαιο δημιούργησε. Την ίδια ώρα η κυβέρνηση χαρίζει δις στις τράπεζες που συνεχίζουν να αυξάνουν τα κέρδη τους. Η ανεργία αποτελεί πλέον εφιαλτική πραγματικότητα ιδιαίτερα για τη νεολαία, έχοντας φτάσει στο μεγαλύτερο ποσοστό, ενώ οι εργασιακές συνθήκες γίνονται ακόμα πιο σκληρές.

Κι ενώ η κυβέρνηση με τη στήριξη της αντιπολίτευσης επιβάλλει πολιτική λιτότητας με περικοπές και απολύσεις, οι δυνάμεις του κεφαλαίου προσπαθούν να υποτάξουν τις όποιες κοινωνικές αντιστάσεις, με τα εκβιαστικά διλλήματα για το ενδεχόμενο ενσωμάτωσης μας στο ΔΝΤ. Ταυτόχρονα προσπαθούν να σπάσουν το ηθικό και τη ενότητα της εργατικής τάξης, στοχοποιώντας τμήματα της. Από τη μια έχουμε την επίθεση στους εργαζόμενους του δημοσίου που τους παρουσιάζουν ως δήθεν προνομιούχους και από την άλλη στοχοποιούν τους πιο σκληρά εκμεταλλευόμενους εργάτες, τους μετανάστες.

Οι εργαζόμενοι δεν πρέπει να ξεγελιούνται από αυτή τη προπαγάνδα. Ήδη είναι ξεκάθαρο ότι οι περικοπές στο δημόσιο ήταν απλά η αρχή και τώρα η επίθεση επεκτείνεται και στον ιδιωτικό τομέα απειλώντας, ακόμα και στοιχειώδη δικαιώματα και κατακτήσεις των εργαζομένων. Οι μετανάστες από τη άλλη, ζουν σε ένα μεσαιωνικό καθεστώς υπερεκμετάλλευσης που τους έχουν επιβάλει οι κυρίαρχοι. Έτσι οι εργοδότες και το κράτος θέλουν να αποδυναμώσουν κι άλλο την αξία της εργατικής δύναμης ώστε να μεγαλώσουν τα κέρδη τους.

Ξέρουμε πως εμείς, οι ιδιωτικοί υπάλληλοι, δε θα βρούμε το δίκιο μας αν οι μισθοί των δημοσίων μειωθούν. Ξέρουμε ότι δε θα μπουν στη δικιά μας τσέπη όσα τους κόψουν και ξέρουμε ακόμα καλύτερα, ότι αν η επίθεση ενάντια σε αυτούς περάσει, εμείς θα χάσουμε ακόμα περισσότερα. Ξέρουμε, εμείς οι πιο παλιοί εργαζόμενοι, ότι αν οι νέοι πάρουν χαμηλότερους μισθούς από μας, τότε θα ‘ρθει αργά ή γρήγορα και η δικιά μας η σειρά. Ξέρουμε, εμείς οι νέοι εργαζόμενοι, ότι αν μας πάρουν στη δουλειά με χαμηλότερο μισθό από τον παλιότερο εργαζόμενο που απέλυσαν, με την ίδια ευκολία θα διώξουν κάποτε και μας. Ξέρουμε, εμείς οι Κύπριοι εργαζόμενοι, ότι η εκμετάλλευση των μεταναστών και το φθηνό εργατικό δυναμικό μόνο αρνητικά αποτελέσματα μπορεί να φέρει σε εμάς. Όχι γιατί δε μπορούμε να τους ανταγωνιστούμε που μας «τρώνε» τις δουλειές, ούτε γιατί θέλουμε να τους υπερασπιστούμε από φιλανθρωπία ή συμπόνοια. Είναι γιατί ξέρουμε ότι όταν ένα κομμάτι των εργαζομένων τυγχάνει μεγάλης εκμετάλλευσης, τότε θα ‘ρθει και η σειρά για το άλλο. Γιατί όταν ένα κομμάτι βρίσκεται σε δύσκολη θέση (πχ. παράνομη διαμονή, ανασφάλιστη και μαύρη εργασία) θα δεχθεί να εργαστεί με πολύ χειρότερους όρους, κάτι που θα αναγκάσει το υπόλοιπο κομμάτι σε υποχωρήσεις. Ξέρουμε επίσης ότι οι συντάξεις μας δε θα κινδύνευαν, αν οι ξένοι εργάτες είχαν κοινωνικές ασφαλίσεις. Αλλά η παράνονη διαμονή, η μαύρη και ανασφάλιστη εργασία δεν υφίστανται γιατί δε μπορούν να παταχθούν, αλλά γιατί ακριβώς συμφέρουν το κεφάλαιο και την εργοδοσία. Για να αποδυναμώνουν συνολικά όλους τους εργαζόμενους. Άραγε λοιπόν, ποιος είναι ο εθχρός;;;

Οι εργαζόμενοι όπου κι αν δουλεύουν, έχουν να κερδίσουν μόνο αν ενωθούν ενάντια σε αυτούς που θέλουν να τους ισοπεδώσουν. Κύπριοι και ξένοι εργάτες πρέπει να παλέψουν μαζί για ίσα δικαιώματα και κατακτήσεις, η ενότητα είναι ο μόνος τρόπος να έχουν αντίκρυσμα οι αγώνες τους. Αυτή η κατάσταση μπορεί να ανατραπεί μόνο αν υπάρξει άμεση και αποφασιστική αντίσταση στη βάση της ταξικής και συνδικαλιστικής ενότητας και αλληλεγγύης.

Οι εργαζόμενοι δεν μπορούν να περιμένουν τίποτα ούτε από τις συνδικαλιστικές οργανώσεις, καθώς ο ολοκληρωτικός έλεγχος τους από τις κομματικές γραφειοκρατίες, τις έχουν μετατρέψει σε κομματικά όργανα όπου οι βολεμένες ηγεσίες προωθούν τον πελατειακό και ξεπουλημένο διαχειριστικό συνδικαλισμό, που συνήθως συμβιβάζεται ή ακόμα και ταυτίζεται με τα εργοδοτικά συμφέροντα. Όλοι μαζί οι εργαζόμενοι πρέπει να γυρίσουν τη πλάτη σε όλους αυτούς που τους εκμεταλλεύονται και να πάρουν τη κατάσταση στα χέρια τους, να αυτοοργανωθούν παλεύοντας για τις ανάγκες τους. Για να γίνει αυτό πρέπει να δημιουργηθούν σωματεία βάσης όπου θα λειτουργούν αμεσοδημοκρατικά με γενικές συνελεύσεις και θα έχουν ταξική σύνθεση, δεν θα έχουν θέση εκεί κομματικά στελέχη ή αφεντικά.

Διαδηλώνουμε και φωνάζουμε ότι βρισκόμαστε στο πλάι των ξένων εργατών, απορρίπτοντας και πολεμώντας κάθε φωνή που προσπαθεί να τους ενοχοποιήσει για την κατάσταση που η κρίση δημιουργεί. Παλεύουμε για τα δικαιώματά τους στην εργασία, την ασφάλιση, τα αξιοπρεπή μεροκάματα και την αξιοπρεπή ζωή ξέροντας ότι παλεύουμε ταυτόχρονα και για μας, τους ντόπιους εργαζόμενους. Καλούμε τους όλους τους εργαζόμενους, γυναίκες και άντρες, νέους και παλιότερους, δημόσιους και ιδιωτικούς υπάλληλους, Κύπριους και ξένους να τολμήσουν να κοιτάξουν στα μάτια τον πραγματικό τους εχθρό και μαζί να πορευτούμε στον αγώνα της διεκδίκησης των κοινών δικαιωμάτων μας.

ΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΤΗΣ ΓΗΣ ΟΙ ΚΟΛΑΣΜΕΝΟΙ
ΚΥΠΡΙΟΙ ΚΑΙ ΞΕΝΟΙ ΕΡΓΑΤΕΣ ΕΝΩΜΕΝΟΙ

Cyprus could not help but also be affected by the global economic crisis of capitalism. The result of the attack of the capitalists’ against the working masses has no other purpose than to overcome the crisis at the expense of the social majority. But the truth is: We, the working masses, the unemployed, and the youths; we were not the cause of their crisis. As always, the profit was theirs and so should the crisis be; theirs. They burden us with the capitalistic crisis, the debts and the deficits that the capital has created. At the same time, the government spends billions on the banks so that they can continue to increase their profits. Unemployment has become a nightmarish reality; especially for the youth, having reached its highest percentage of unemployment, while the working conditions keep getting harder and worse. Even while the government, with the support of opposition political imposes, austerity, cutbacks and layoffs, the forces of capital trying to subdue any social resistance, with extortionate dilemmas for possible inclusion in our IMF; the government tries to eliminate the morale and unity of the working classes by targeting some of its segments. But on the other hand, we have the elevation of the public employees, showing them as supposedly superior and privileged; and the attack against the foreign workers and the migrants that are targeted, even though they work under the hardest conditions and are the most exploited workers.
Employees should not be fooled by this propaganda. It is already clear that cuts in public were just the beginning, and now the attack has gone further into a private level by threatening even the basic rights and achievements of the workers. Immigrants, on the other hand, living under an almost medieval overexploitation condition imposed by the ‘sovereigns’. Therefore, the employers and the government aim to weaken the value of labour power even more in order to elevate their profits.
We know that, we, as private employees, will not be able to claim our rights if the salaries of the public workers are decreased. We know that the money they lose will not go into our pockets; and that if the attack against them passes, we will lose even more. The more experienced workers know that if the new employees get a lower salary, there is certainly going be a time when their turn comes. We, Cypriot employees, know that the exploitation of the foreign employees and the cheap working labour can only do us harm and have negative result. Not because we cannot compete with those who ‘steal’ our jobs or because we want to support them by mere charitableness or compassion, but because we know that when one part of them is under explicit exploitation, the other part is next. When one part is in a tough situation (e.g.: illegal stay, uninsured and illegal job), they will agree to work under the worst circumstances, something that will cause the other part to compromise and back down. We also know that if the foreign employees were socially insured, our pensions would not have been threatened. However, illegal stay and illegal work remain because the employees cannot confront the employers and that is something that privileges the capital and the employers themselves; their aim being to weaken all the employees on their entirety. And I wonder; who is the real enemy? Foreign and Cypriot employees cannot win and their struggling cannot be rewarded unless they all unite and resist those holding the strings for equal rights. This situation can only be altered if there is instant and determined resistance on the basis of class and syndicalism union and solidarity.
Employees cannot expect anything from the syndicalism union as the whole control by the party bureaucracies has turned them into party mechanisms where the well-endowed leaders promote customer and managerial ‘deceptive’ syndicalism which usually compromises, or even, identifies to the employers’ interests. Employees united, should turn their backs on all those who exploit them and take matters into their own hands, and while self-organized, fight for their needs. For this to be achieved, there have to be basis-organizations which will work with direct-democratic general assemblies and will have class composition where party officials or bosses will not have a place.
Today, we march and shout that we are on the side of the foreign employees, rejecting and fighting every voice that tries to incriminate the situation that creates the crisis. We are fighting for their rights at work, security, decent wages and decent life, knowing that we fight together for our local workers. We call on all workers, women and men, young and older, public and private officials, locals and foreigners to dare and look in the eyes of their real enemy and thus, together, move forward in the struggle to claim our common rights.

Εισβολή σημαίνει να νυκτώνει τζαι να πατά στρατιωτική αρβύλα μέσα  στο περβόλι-(ποστάνι) που εσύ τζαι οι συντρόφοι σου εφροντίζατε   λλίες ώρες πριν, την ώρα που ταν κόμα μέρα.. Έννοια σου όμως ‘τζαι τες δουλειές της νύκτας  θωρεί τες η μέρα τζαι γελά’, τζαι εάν σήμερα επερπατήσαν που πάνω που ένα ποστανούιν minimal, αύριον εννά σχει στην θέσην του δέκα grantee. Έτσι για να μεν ηξέρουν την επόμενην φοράν τι να μεν χαλάσουν τζαι που να μεν  πατήσουν.. Πριν συνεχίσουμεν όμως την πραγμάτευση μας σχετικά με το τι εστί εισβολή ας τοποθετήσουμεν τους εαυτούς μας  χωροχρονικά.

Βρισκούμαστεν στον εδώ και δύο μήνες κατειλημμένο  χώρο μεταξύ των αστυνομικών φυλακίων της οδού Λήδρας/Locmaci . Σε ένα χώρο που τα όρια δικαιοδοσίας του κάθε νος από τους τρεις στρατούς( ελληνοκυπριακόύ, τουρκοκυπριακού, ηνωμένων εθνών)   παραμένουν αδιευκρίνιστα, τζαι συγκεχυμένα. Το άνοιγμα του οδοφράγματος, όπως πολλά σωστά ανέφερεν ο/η bufferer προ τζαιρού  ,εστηρίχτηκεν σε ‘…μιαν θεμελιώδη μεν, αόρατη δε γεωγραφία δικαιοδοσίας που κατακερματίζει την όποιαν ενιαία αίσθηση προσπαθεί να παρουσιαστεί/επιβληθεί στον χώρο’.  Αυτή η αόρατη γεωγραφία δικαιοδοσίας λοιπόν εκτίθεται  στην επιφάνεια όσο περνά ο τζαιρός τζαι ποιο έντονα μέσα που πολλαπλές δράσεις επανοικειοποίησης του χώρου,  με ποιο πρόσφατο το συμβάν κατάληψης  κτιρίου εντός της νεκράς ζώνης. Η παράδοση χρονοδιαγράμματος από τον εκπρόσωπο της μονής Κύκκου προς τους καταληψίες, για εκκένωση του κτιρίου που ιδιοκτησιακά ανήκει στην εκκλησία έθεσεν πάλε ερωτήματα που έχουν να κάμουν με το νομικό status του χώρου της πράσινης γραμμής , τζαι των ακινήτων περιουσιών που βρίσκονται  εντός της.

Η νεκρά ζώνη αποτελεί μια κραυγαλέα  κατάσταση εξαίρεσης , τζαι η όποια απορία ανακύπτει γύρω που το τι νομικά ανήκει σε ποιόν τζαι με ποιόν τρόπον, είναι τζαι θα παραμένει αντικείμενο συνεχούς τριβής τζαι διαμάχης. Ένας αρχετυπικός μα πάντα επίκαιρος ορισμός του τι εστί κυριαρχία φωτογραφίζει τον κυρίαρχον να εν τζείνος  που κατέχει το δικαίωμα να αποφασίζει για το δικαίωμα εκτάκτου ανάγκης. Τζαι κάπου δαμέ, όπως είναι φυσικόν βλέπουμεν τες θκυό αντιτιθέμενες εξουσίες(ελληνοκυπριακή, τουρκοκυπριακή) να επιβεβαιώνουν τούτην τους της ευχαίριαν με κάθε ευκαιρία. Η έλευση εκπρόσωπου της μονής τζύκκου στον χώρο στόχον είσχεν να υπερασπίσει/ διασφαλίσει τα ιδιοκτησιακά δικαιώματα της εκκλησιάς, η οποία αθθυμήθηκεν μετά που σαράντα τζαι βάλε χρόνια ότι ο χώρος εν δικός της τζαι ότι μάλιστα προορίζει τον τζαι για information centre???  . Η καταδρομική επιχείρηση των μεχμετζίκ (ειδικές δυνάμεις της τουρδίκ) στον χώρο του ερειπωμένου σπιθκιού τζαι του ποδοπατημένου ποστανιού, στόχον είσχεν  να διασφαλίσει τα εδάφη που θεωρoύν ότι τους ανήκουν, εντός της νεκράς ζώνης. Επροχωρήσαν λοιπόν στην δημιουργία ενός νέου συνόρου με ξύλα τζαι τσίγκους εντός των ήδη υπαρχόντων συνόρων, ενισχύοντας έτσι την παραλογία τζαι την γελιότηταν ούλλης τούντης κατάστασης. Επιπλέον η ενέργεια κατάσχεσης της γεννήτριας που τα μεχμετζίκ με την δικαιολογίαν ότι εβρίσκετουν σε τόπον που εν έπρεπεν, περνά  μηνύματα του τύπου: σήμερα ηταν η γεννήτρια που εκατασχέθηκεν, αύριον εννάν ανθρώποι που ννα συλλαμβάνουνται, γι’αυτόν έσχετε τον νού σας, μείνετε μακριά.

Άραγε τούντα μικροεπεισόδια που εξελίσσονται στην νεκρά ζώνην, παν να μας διδάξουν  εμάς τους αντιστεκόμενους ότι οι πολλαπλές καταστάσεις εκτάκτου ανάγκης που κηρήσσουνται που τες αντιμαχόμενες εξουσίες, αποτελούν επί της ουσίας (τον) κανόνα που καθορίζει την εξέλιξην του όλου παιχνιθκιού  ? Άραγε  αν θέλουμεν να βάλουμεν μπροστά το δικό μας πρόταγμαν ως αντίσταση, τότε πρέπει να τροχοιοδρομήσουμεν την δική μας ξεχωριστήν κατάστασην εκτάκτου ανάγκης? Τούτον κατά κάποιον τρόπον επιτεύχθηκεν, με την μετατροπήν ενός περάσματος σε πλατεία. Καλόν εννά ταν όμως να σκεφτούμεν πέρα τούτου. Πώς τούτοι ούλλοι οι διαφορετικοί μεταξύ τους πρωταγωνιστές με τες πολλές φωνές που συγκροτούν την κίνησην  occupy the buffer zone, εν δυνατόν να αρθρώσουν συμπαγή πολιτικό λόγο, τζαι να δώκουν απαντήσεις ανάλογες των κρίσιμων στιγμών? Τούτη η πολυμορφία απόψεων τζαι ιδεών εν το στοιχείον που προσέδωσεν στην κίνησην μιαν πρωτοφανή δυναμική, που την άλλην όμως εμφανίζουνται ενώπιον μας ούλλον τζαι νέες προκλήσεις, που οφείλουν να μας έχουν σε εγρήγορση.

Ο χώρος μεταξύ  των αντιμαχομένων στρατών τελεί υπό κατάληψην από κόσμο που αμφισβητεί  δικαιοδοσίες ως τέθκιες, ορατές τζαι αόρατες μαζί. Οργανώνεται τζαι συνεννοάται σε πολλά επίπεδα.  Από τους τρόπους τζαι τα μέσα που χρειάζεται για να συνεχίζει να ζει στον χώρο, μέχρι την διοργάνωση συνελεύσεων συζητήσεων τζαι προβολών, η κίνηση δείχνει να προχωρά πολλά παραπάνω που τζιαμέ που νομίζαν κάποιοι ότι εννα πάει.

Η κατάληψη δικτυώνεται τζαι εξαπλώνεται  ριζωματικά. Βρίσκεται σε διαρκή συνομιλίαν  με τo διεθνές δίκτυον Occupy movement, ανταλλάσσει εμπειρίες τζαι απόψεις, πληροφορίες  τζαι νεόττερα για το τι συμβαίνει τόσον εντός όσον τζαι εκτός νεκράς ζώνης. Σε επίπεδον χωρικό η κατάληψη εξεκίνησεν αρχικά καταλαμβάνοντας την μισή περιφραγμένην επικράτειαν της οδού τζύκκου για να φτάσει σήμερα να απλώννεται κατά μήκος ούλλου του δοσμένου δρόμου τζαι να φλερτάρει με την ιδέα της πτώσης των κιγκλιδωμάτων. Κορυφαία στιγμή τούντης ‘διασποράς’ η κατάληψη κτιρίου με την προοπτικήν μετατροπής του σε κοινωνικό χώρο.

Το παρών κείμενον εξεκίνησεν  αποπειρούμενον να συλλάβει την σημμασίαν της λέξης εισβολή στο παρών χρονο-τοπικό πλαίσιο. Πάνω σε τούτον ας προστεθούν κάποια πράματα ακόμα. Το να ‘εισβάλλεις’ πάει να πει κατά κάποιον τρόπον οτι θέλεις να επιβάλεις την δική σου κατάσταση πραμάτων έναντι του άλλου. Το επεισόδιον της ταχείας εφόδου των μεχμετζίκ στο ερειπωμένον σπίτιν δίπλα που τον χώρον της κατάληψης αποτέλεσεν έναν μικρό δείγμαν του τι πάει να πει εισβολή. Αποτελεί μιαν μικρο-εισβολήν κατά την οποίαν ο  εγχειρών αποπειράται να επανακτήσει έναν έδαφος που νιώθει ότι χάννεται κάτω που τα πότθκια του.

Εισβάλλω επίσης πάει να πει τζαι κάτι άλλον. Πάει να πει ότι ο εισβάλλων θέλει να επιβάλει τους δικούς του κανόνες στο παιχνίδι, να ενδυναμώσει το γόητρο του τζαι να ισχυροποιήσει την θέσην του.. Θέλει να προκαλέσει δέος στον αντίπαλο του. Θέλει να τον κάμει να φοάται χωρίς απαραίτητα να επιδιώκει την εδώ και τώρα έξοδο του που το παιχνίδι. Τζείνο που επιτυγχάνεται με τούντον τρόπο εν η συνεχής αναθέρμανση της αντιμαχίας, χωρίς τούτη να καταλήγει άμεσα σε ανοικτή σύγκρουση . Έτσι λοιπόν η γνωστή ως  κατάσταση εκτάκτου ανάγκης επανέρχεται ανανεωμένη στην δημόσιαν σφαίραν κομπάζοντας πλέον ως κανονικότητα.

Aneipwtos

Μετέπειτα παρακολουθήσαμε βίντεο από τη Γιορτή Σποράς στην Πάρο όπου χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά η μέθοδος της φυσικής καλλιέργιας με την οποία οι σπόροι σπέρνονται τυλιγμένοι σε σβόλους

Τέλος, συνδεθήκαμε μέσω του διαδυκτείου με κάποια από τα μέλη της Free and Real στην Ελλάδα. Η ομάδα αυτή άρχισε να χτίζει σιγά σιγά την δική της οικολογική κινότητα εδώ και δύο χρόνια. Είχαμε την ευκαιρία να συζητήσουμε με τα παιδιά αυτά και να μάθουμε περισσότερα για την προσπάθειά τους. Μπορείτε να δείτε τις δραστηριότητες της ομάδας εδώ: http://www.freeandreal.org/.

Τάσος Αν

τζιαι άμαν πάει να του πει τζιαι κανένας αντίπαλος τίποτε αντικομμουνιστική πιπίλα

τζιαι άμαν του πει τζιαι κανένας δημοσιογράφος κανεί κύριε είπες μας τα….απειλεί να κόψει προϋπολογισμούς το κακομαθημένο της Φωτεινής

…………………………….

“Είμ’ένα μικρό παιδάκι ,είμ’ένα μικρό παιδάκι
είμ’ένα μικρό παιδάκι, που με λένε Νικολάκη
που με λένε Νικολάκη
έβγαλα και τραγουδάκι

refrain:
Όλα είναι πληρωμένα , όλα είναι πληρωμένα
όλα είναι πληρωμένα κι ο μπαμπάς έχει για μένα
κι ο μπαμπάς έχει για μένα
και ο μήνας τριανταένα…

Πάντα ζω σαν το τζιτζίκι , πάντα ζω σαν το τζιτζίκι
πάντα ζω σαν το τζιτζίκι , όλο μπάλα και ξυλίκι
όλο μπάλα και ξυλίκι
κι ούτε νιάζομαι για νοίκι.

refrain: Όλα είναι πληρωμένα…..

Με παρέα το Θανάση , με παρέα το Θανάση
με παρέα το Θανάση , κάνω ότι μου κατεβάσει
κάνω ότι μου κατεβάσει
κι ας καεί όλη η πλάση…

Απόστολος Καλδάρας, Νίκος Νομικός

<object width=”420″ height=”315″><param name=”movie” value=”http://www.youtube.com/v/IxE8Zeu8LJc?version=3&amp;hl=en_US&amp;rel=0″></param><param name=”allowFullScreen” value=”true”></param><param name=”allowscriptaccess” value=”always”></param></object>

Το κίνημα Occupy Buffer Zone έχει από την Πρωτοχρονιά τον δικό του πολιτιστικό χώρο. Το εγκαταλειμμένο εργαστήριο ενός κατασκευαστή αποσκευών στη γωνία της Λήδρας / Lokmaci μεταξύ των δύο οδοφραγμάτων και το διπλανό κατάστημα, μετατρέπονται σταδιακά σε κέντρο εκδηλώσεων και πολιτισμού του κινήματος.

Στόχος μας είναι η δημιουργία κουλτούρας. Όχι μόνο στον στενό ορισμό της, ως τις τέχνες και τις δημόσιες εκδηλώσεις, αλλά ως μια ευρύτερη έννοια. Ο χώρος αυτός προσφέρει τη δυνατότητα για ανταλλαγή και διάδοση γνώσης και ιδεών μέσο βιβλίων και συζητήσεων, για την αναπαραγωγή μουσικής, παρουσίαση έργων τέχνης και να διοργάνωση σεμιναρίων και συζητήσεων πολιτιστικού, κοινωνικού, πολιτικού και εκπαιδευτικού χαρακτήρα. Είναι ένας χώρος για την εύρεση των λέξεων, των εικόνων και των ήχων για να περιγράψουμε και να καταλάβουμε ποιοι είμαστε, αλλά και να επαναπροσδιορίσουμε τους εαυτούς μας, τις αξίες και τον πολιτισμό μας και να μάθουμε ο ένας από τον άλλο.

Αυτός θα είναι ο χώρος όπου οι διάφορες κοινότητες που ζουν στην Κύπρο μπορούν να συναντηθούν και να ανταλλάξουν τους πολιτισμούς τους, κάτι που οι απαρχαιωμένες συντηρητικές πολιτικές από την μια και η στρατοκρατία από την άλλη μας το έχει στερήσει εδώ και χρόνια. Στόχος μας είναι να διευκολυνθεί η δημιουργία ενός νέου πολιτικού πολιτισμού, ενός πολιτισμού που αναγεννιέται από μια παγκύπρια, ανθρωποκεντρική βάση. Με την αμφισβήτηση των αποξενωτικών συνεπειών του καπιταλισμού, προσφέρουμε ένα γόνιμο περιβάλλον για την αναδημιουργία εναλλακτικών μορφών κοινότητας.

Το πολιτιστικό κέντρο μας λειτουργεί παράλληλα με την πολιτιστική δημιουργία της επικρατών κουλτούρας (mainstream), διασταυρώνονται συνεχώς με την επικρατούσα τάση, αλλά χωρίς εμπορικούς μεσάζοντες και χωρίς να είναι εξαρτημένη και καθορισμένη από τη νοοτροπία της αγοράς.

Ο χώρος είναι ανοιχτός, όπως είμαστε και εμείς. Ανοικτός για τους ανθρώπους και ανοικτός για το μέλλον.

“Ο Τουρκικός στρατός σε μια καλά οργανωμένη αιφνιδιαστική επιχείρηση του περικύκλωσε εχθές το απόγευμα την γεννήτρια των καταληψιών  του  Occupy Buffer Zone. Η επιχείρηση διάρκεσε ώρες διαβουλεύσεων και κατέληξε στην απαγωγή και φυλάκιση της γεννήτριας η οποία θεωρήθηκε ότι βρισκόταν σε λάθος σημείο.“

Tα γεγονότα πρέπει να θεωρηθούν ως συνέχεια της επίθεσης που δέχτηκε το activity centre

Να θυμίσουμε ότι εχθές έληξε η προθεσμία που έδωσε ο εκπρόσωπος του Κύκκου στους καταληψίες για να εγκαταλείψουν το  Activity Centre και οι σύντροφοι βρίσκονταν σε συναγερμό αφού υπήρχε περίπτωση εκκένωσης του χώρου από την αστυνομία .

Ωστόσο χθές ήταν η σειρά του βορρά να αντιδράσει (!)  για να επιβεβαιωθεί και να αναπαραχθεί το παιγνίδι της κυριαρχίας των βορείων και των νοτίων εξουσιών. Μετά  και τις χθεσινές εξελίξεις όλα είναι πιθανά αφού φαίνεται ότι οι δυνάμεις του διαχωρισμού και της αντίδρασης ενοχλούνται από την δυναμική και την αντοχή που δείχνει το κίνημα .

      SKOURIOTIS

http://www.facebook.com/OccupyBufferZone?sk=wall&filter=2